فرمایش پیامبر (ص)
«لعنَ اللهُ الواشماتِ، وَالمستوشماتِ والنامصاتِ والمتنمصاتِ، والمتفلّجاتِ للحسنِ، المغیّراتِ خلقَ اللهِ».
«لعنَ اللهُ النّامصةَ والمتنمصةَ»
حمد و سپاس مخصوص خداوند است، او را می ستاییم، از او کمک و طلب هدایت می کنیم، از شرّ نفس و اعمال بد به او پناه می بریم، هر کس که خدا هدایتش دهد هیچ کس توانایی گمراهی او را ندارد، و هر کس که گمراه شود هیچ کسی توان هدایت او را ندارد، شهادت می دهیم جز الله معبودی بحق نیست، تنها و بدون شریک است، گواهی می دهیم محمد ص فرستاده و بنده ی اوست.
[آل عمران: 102].ترجمه
ایه
«ای کسانی که ایمان آورده اید آن چنان که باید از خدا ترس داشته باشید، از خدا بترسید (و با انجام واجبات و دوری از منهیات گوهر تقوی را به دامان گیرید) وشما (سعی کنید غافل نباشید تا چون مرگتان بناگاه در رسد) نمیرید مگر اینکه مسلمان باشید».
[الأحزاب: 70 ـ 71].ترجمه آیه
«ای مؤمنان از خدا بترسید (و خویشتن را با انجام خوبی ها و دوری از بدیها از عذاب او در امان دارید) و سخن حق و درست بگویید در نتیجه خداوند (توفیق خیرتان می دهد) و اعمالتان را
شایسته می کند و گناهتان را می بخشاید اصلاً هر که از خدا و پیغمبرش ص فرمانبرداری کند قطعاً به پیروزی و کامیابی بزرگی دست می یابد».
أما بعد:
جای بسی تأسف است خواهرانی را می بینیم که راه و روش غربی ها را در پیش می گیرند و در عادات و آداب و رسوم اجتماعی خود را شبیه زنان غربی می کنند به خصوص تقلید آنها از این روش و عادت بسیار پلید که کوچک کردن أبرو یا کندن موی ابرو و صورت نام دارد.
در این کتابچه حکم این روش و عادت را از دیدگاه شرع مقدس اسلام و از نظر پزشکی به تفصیل بیان می کنم و همچنین به چیزهای دیگری که به این موضوع ارتباط دارد اشاره کرده ام.
از خداوند توفیق و اخلاص و قبول را خواهانم.
بررسی کلمة النمص از نظر لغوی
رأی ابن الأثیر:
ألنَّمَصُ: باریک کردن أبروها به خاطر قشنگ نمودن آنها.
النامصه: کسی که أبروی زنها را باریک می کند.
المتنمصه: کسی است که خواهان باریک کردن أبروها باشد.
أَلَمِنْماصْ: موچین.
رأی نووی:
در باب متنمصات می گوید: متنمصات جمع متنمصه است و ابن الجوزی آن را منتمصه آورده است که میم را بر نون مقدم نموده و مقلوب است.
المتنمصه: کسی که موی أبرویش را به وسیله ی دیگران باریک می کند.
النامصه: کسی که موی أبروی دیگران را باریک می کند.
النماص: برداشتن موی صورت به وسیله ی موچین، به همین خاطر به منقاش (موچین) منماص گفته می شود. و همچنین گفته می شود که نماص مخصوص برداشتن موی أبروها برای باریک نمودن و یا راست و درست کردن آن است.
رأی و نظر فیروزآبادی:
النََّمصُ: یعنی کَندن مو، و کسی که موها را می چیند لعنت شده است.
النَّمَصُ: (که تمام حروفش دارای حرکت باشند) نازک و باریک کردن مو به صورتی که آن را مانند موهای تازه روییده می بینی، یا به معنی موهای کوتاه است.
النَّمیص: یعنی: کَنده شده، اگر برای گیاهان به کار برده شود به معنی گیاهی است که حیوان آن را با دهانش کنده است، نه به معنی گیاهی که آن را خورده ولی بعداً روییده است.
رأی ابن منظور:
النَّمَصُ: موهای کوتاه، و النَّمص: یعنی: نازک بودن و باریک بودن مو به صورتی که آن را مانند موهای تازه روییده می بینی.
رَجُلٌ أَنْمَصٌ یعنی: مردی که تازه موهایش روییده، و رجل أنمص الحاجب مردی است که موی ابرویش پس از برداشتن دوباره روییده است.
النمص: یعنی کندن مو و نَمَصَ شَعْرَهُ یَنْمُصُهُ نَمْصاً یعنی موها را کَند.
رأی زمخشری
اَلنَّمص: یعنی کندن مو. و أَلْمِنْماص: یعنی موچین.
ابن فارس گفته است:
نمص: أَلنَّمَصُ: باریک کردن مو، أَلنَّمَص یعنی کندن آن.
المنماص: یعنی موچین.
مهم ترین حدیث شناس یعنی ابن حجر چنین می فرماید:
اَلنّامِصَه: به کسی می گویند که موها را می کَند.
اَلْمُتنمصه: به کسی می گویند که خواستار کندنموی خود است.
از قاضی عیاض و ابن الأثیر و أبی عبیده القاسم بن سلام روایت شده است که نامصه به کسی می گویند که مو را از صورت می کَند.
ابن منظور می گوید:
... زَجَّجَتِ المرأهُ حاجبها بِالْمِزَحِّ: یعنی زن أبرویش را باریک و دراز کرد، بعضی گفته اند یعنی ابرویش را با سرمه طولانی کرد، و شاعر در این رابطه چنین می گوید:
|
إذا ما الغانیات بَرَزْنَ یوماً |
|
وزجَّجْنَ الْحواجبَ والعیونا |
زمانی که دختران ازدواج کردند روزی خود را نشان می دهند و ابرو و چشمهایشان را دراز می کنند. منظور شاعر باریک کردن و دراز کردن ابروهاست که با برداشتن موهای اضافه، صورت می گیرد. و زنها در دوران جاهلیت موهای ابرو را باریک می کردند و پیامبر اسلام ص آنها را از این کار برحذر داشت.
برچسب:
نویسنده: دوستان